Τρύπες - 9 πληρωμένα τραγούδια

Τότε:

Από τους δίσκους που σημάδεψαν τη γενιά μας και την εφηβεία μου. Τον αγόρασα σαν κασέτα εταιρίας λίγο αφού βγήκε στο εμπόριο και νομίζω λίγο αφού έγιναν οι ιστορικές συναυλίες με τα μπάχαλα στο Λυκαβηττό. Για να είμαι ειλικρινείς δεν τους πολυήξερα πέρα από το βιντεοκλίπ του “Εδώ” που έβαζε συνεχώς ένα μικρό κανάλι στην τηλεόραση. Έκτοτε η κασέτα αυτή έπαιξε κάποιες εκατοντάδες φορές στο εφηβικό μου κασετόφωνο και κυρίως στις εφηβικές συγκεντρώσεις που κατέληγαν σε “σχιζοφρένεια” με Trypes, Panx Romana και Green Day.

Τώρα

Όταν πετύχαμε τον Αγγελάκα σε ένα μπαράκι στην Αθήνα και του είπε ένας φίλος: είσασταν πολύ μπροστά, η απάντηση του ήταν: μάλλον οι υπόλοιποι ήταν πολύ πίσω. Και όμως αυτός ο δίσκος ήταν μάλλον ο πρώτος (ίσως και ο μόνος;) του ελληνικού ροκ, όπου δεν λες πως είναι καλός για ελληνικός. Είναι απλά καλός, πολύ καλός. Όλα στις σωστές αναλογίες, οι στίχοι και η ερμηνεία του Αγγελάκα, η παραγωγή αξιοπρέστατη, οι μουσικοί εξαιρετικοί δεν του λείπει τίποτα και τίποτα δεν είναι περιττό ή απλά διεκπεραιωτικό. Τα προηγούμενα άλμπουμ τους μου φαίνονται πλέον άγουρα και άνισα, τα επόμενο υπερβολικά σκεπτόμενα και “έντεχνα” σαν μουσική υπόκρουση στους στίχους του Αγγελάκα. Σε αυτόν όμως δίσκο για πρώτη και τελευταία μάλλον φορά, ο αμήχανος όρος “ελληνικό” ροκ απέκτησε υπόσταση και λόγο ύπαρξης.

Βαθμολογία 10/10

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Massive attack-Protection Τότε: A ν και τους ήξερα και τους παρακολουθούσα από τότε που εμφανίστηκαν με το Unfinished Sympathy και με είχε γοητεύσει ο ήχος του Bristol, αν και αρχικά στην εκδοχή των Portishead περισσότερο, δισκογραφικά τους γνώρισα με καθυστέρηση όταν έβγαλαν το Mezzanine και άρχισα να ακούω και τους τρεις δίσκους τους μανιωδώς. Πάντα στο δίλημμα βέβαια για τον καλύτερο δίσκο τους, τότε θα απαντούσα Mezzanine, μάλλον ο σκοτεινό ήχος τους ταίριαζε στη μεταεφηβεία μου. Βαθμολογία 9/10 Τώρα Τον ξανάκουσα προσεκτικά και ολοκληρωμένα μετά από χρόνια. To trip hop και όλα τα παρακλάδια του από Dj Shadow, μέχρι Βιενέζικη dub μου φαίνονται πια κάπως βαρετά και ξεπερασμένα. Και όμως ακούγοντας το Protection ξανά αν και κάποια κομμάτια φαίνονται κάπως χιλιοακουσμένα ή στα όρια του elevator music ( για το Karma coma και το Heamiser ο λόγος αντίστοιχα) τελικά η μαγεία υπάρχει ακόμα. Ο βασικός λόγος πέρα από τους σπουδαίους guest ερμηνευτές (με κορυφαία...

Διαβάστε περισσότερα

Pulp Release festival 2024 (ένα χρόνο μετά οι σκέψεις μπαίνουν σε μία τάξη) Έχω ένα πρόβλημα στη μουσική, δεν προσέχω ιδιαίτερα τους στίχους, δεν το κάνω επίτηδες, το αντίθετο θα ήθελα να ξέρω τί λένε, απλά δεν ήμουν καλός στο listening ( πόσο μάλλον στο dictee στο ωδείο) και δεν ήμουν ο τύπος που θα ακούει μουσική με το βιβλιαράκι του cd ή το εικονίδιο των στίχων του spotify. Θα ήθελα, απλά βαριέμαι, συνήθως ακούω μουσική κάνοντας κάτι άλλο. Γι' αυτό μάλλον δεν έχω εκτιμήσει τους καλλιτέχνες που βασίζονται στο λόγο Βο b Dylan, Leonard Cohen, σχεδόν όλο το χιπ χοπ. Σέβομαι αλλά δεν αγαπώ, αν δεν έχεις διαβάσει τους στίχους του Hurricane πως να εκτιμήσεις το οκτάλεπτο μονότονο έπος. Υπήρχαν όμως και συγκροτήματα όπου η δύναμη του στίχου υπήρχε και με τη μορφή “τσιτάτου” στον τίτλο ή σε 1-2 στίχους ή ακόμα το μήνυμα περνούσε μέσα από την εικόνα, το εξώφυλλο, τη σημειολογία. Παράδειγμα οι Clash, οι Smiths, οι Radio...

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή Γεννήθηκα το 1978. Το 1991 αγόρασα τον πρώτο μου δίσκο, το Nevermind (αντιγραμμένες κασέτες metal του μεγάλου ξαδέλφου και ο MC Hammer που μου πήρε δώρο η μητέρα μου δεν μετράνε). Σε όλο τα χρόνια του Γυμνάσιου κατέβαινα με τα πόδια στην άλλη άκρη του δήμου μου σε ένα δισκάδικο (νομίζω το έλεγαν Minstrel) για να χαθώ στις στοίβες με τα βινύλια και να αγοράσω το δίσκο του μήνα. Όλον τον υπόλοιπο μήνα σκεφτόμουν την αγορά του επόμενου. Κάθε φορά που κατέβαινα στα Εξάρχεια στον οδοντίατρο, περίμενα να περάσουμε από το Μινιόν για να τσιμπήσω και από εκεί κανά δίσκο (για κάποιο λόγο παλιοροκιές κυρίως, ίσως το μέρος να πήγαινε στα 70s νοερά). Μετά στο Λύκειο οι πρώτες κάθοδοι μόνος στο Κέντρο με διάφορες αφορμές συνδυαζόνταν πάντα με εφόδους (στο πάνω Μ etropolis που ήταν τότε τα CD πριν κατέβουν στα Χαυτεία και πάρουν τη θέση των βινυλίων, και στο Happening). Όταν βγήκαν οι βαθμοί των Πανελληνίων και είδα πως περνάω Αθήνα, ο πατέρας μου είπε πως μπορεί να με πάει όπο...

Διαβάστε περισσότερα

20 years after

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου